lunes, 7 de mayo de 2012

tarea de splice



                        INSTITUTO TECNOLÓGICO DE CIUDAD ALTAMIRANO GRO
                                     
                                                                Nombre del Alumna
                                                        LUZ EUGENIA RUIZ NAJERA

Número de Control
08930132

                                                                  Carrera Lic biología
                                         
                                      Ciudad Altamirano, Gro.México. 7 de mayo del 2012

                                                                     
                                                                       Splicing,

es un proceso de edición post-transcripciones que se produce tras la obtención del ARN mensajero primario. El ARN mensajero primario es la transcripción `literal` de ADN a ARN. En los genes de eucariotas no todo el ADN que se transcribe en el mensajero primario va a ser traducido. En los eucariotas existen regiones de ADN que no codifican aminoácidos conocidas como intrones que están flanqueadas por señales de inicio y de parada de la transcripción. Los fragmentos que sí van a codificar la secuencia de aminoácidos de la futura proteína son los exones. Distintas combinaciones de exones darán lugar a distintas isu formas de la proteína madura. La generación de las formas se lleva a cabo mediante el splicing alternativo. El splicing alternativo permite que en un mismo gen pueda estar codificada la información necesaria para sintetizar distintas proteínas ya que mediante este proceso a partir de un mismo mensajero primario pueden obtenerse varias secuencias de ARN mensajero maduro dependiendo de cuáles sean los exones que se combinen. El mecanismo de splicing alternativo es una de las maneras de originar distintas formas funcionales de una misma proteína en diferentes tejidos o compartimentos celulares.

Tipo Splicing

Splicing de ARN: Es un proceso co-transcripcional de corte y empalme de ARN. Este proceso es muy común en eucariotas, pudiéndose dar en cualquier tipo de ARN aunque es más común en el ARNm. También se ha descrito en el ARNr y ARNm de procariotas y bacteriófagos.

Splicing de proteínas: Es un proceso post-tradicional de corte y empalme de una proteína precursora. Este proceso conlleva la eliminación de una secuencia de aminoácidos de la cadena poli peptídica para originar una proteína madura.

Splicing de ADN: Proceso que consiste en la unión covalente de dos fragmentos de ADN bicentenario, catalizado por una ligas de ADN..

Splicing alternativo
El splicing alternativo (alternativa splicing en inglés) o empalme alternativo permite obtener a partir de un transcrito primario de mRNA o pre-ARNm distintas moléculas de mRNA maduras. Este proceso ocurre principalmente en eucariotas, aunque también puede observarse en virus.

                                                                   Formas en que se da  el ayuste

Modelo de formación dan espliceosoma activo implica una ensamblase ordenada e por fases das snRNPs individuais sobre o pre-ARNm. O primero recoñecemento do pre-ARNm faino a snRNPs U1, que se une a sitio de splicing do extremo 5' do pre-ARNm junto con otros factores non asociados a snRNPs, para formar o complexo de compromiso (comitente) ou complexo temperán E nos mamíferos Este complexo é un complexo independiente do ATP que encamina ao pre-ARNm a splicing.[4] A snRNPs U2 é agora recrutada na región de ramificación por medio de interacciones con componente U2AF do complexo E (ou factor auxiliar da snRNPs U2) e posiblemente coa snRNPs U1. Por medio dunha reacción dependiente do ATP, a snRNPs U2 asociase moi estreitamente coa secuencia do punto de ramificación para formar o complexo A. Entón un dúplex formado entre a snRNPs U2 e a región de ramificación do pre-ARNm fai sobresaír a adenosina do punto de ramificación, marcándola como o nucleótido para a primera transesterificación que vai ter lugar.

A presenza dan residuo de pseudouridina na snRNA U2, case en fronte do punto de ramificación, origina una conformación alterada do dúplex ARN-ARN durante a unión da snRNPs U2. Específicamente, a estructura alterada do dúplex inducida pola pseudouridina sitúa o grupo 2' OH da adenosina que sobresale nunca posición favorable para o primeiro paso do splicing.[6] Recrútase agora o grupo de tres snRNPs U4/U5/U6 para ensamblarse no spliceosoma en formación, orixinando o complexo B, e después de sufrir varias reordenación, o complexo C (é dicir, o espliceosoma) actívase para a catalice.[7][8] Non está claro como se recrutra o trío de snRNP no complexo A, pero este proceso pode estar mediado por interaccións proteína-proteína e/o u interaccións entre bases dos snRNA U2 e U6.

A snRNP U5 interacciona con secuencias dos sitios de splicing 5' e 3' por medio do bucle invariante do snRNA U5[9] e os componentes proteicos U5 interaccionan con sitio de splicing 3'.[10]

Durante o recrutamento do trío de snRNP, tienen lugar varias reordenacións ARN-ARN, que preceden año primeiro paso catalítico, e ocorren maíz reordenacións no espliceosoma activo cataliticamente. Varias das interaccións ARN-ARN son mutuamente excluíntes; porén, non se sabe que desencadea estas interaccións, nin a orde destas reordenacións. A primeira reordenación é probablemente o desprazamento da snRNP U1 do sitio de splicing 5' e a formación da interacción de snRNA U6. Sábese que a snRNP U1 está su feblemente asociada espliceosomas completos,[11] e a snRNP U1 é inhibitoria para a formación da interacción de U6 con sitio de splicing 5' como se viu en experimentos con modelo de substrato oligonucleotídico que continúa un curto exón 5' e a secuencia do sitio de splicing 5'.[12] A unión da snRNP U2 á secuencia do punto de ramificación é un ejemplo de interacción ARN-ARN que despraza una interacción proteína-ARN. No momento do recrutamento da snRNP U2, a proteína de unión á ramificación SF1 no complexo E é desprazada, xa que o sitio de unión do snRNA U2 e SF1 son sucesos mutuamente excluíntes.

No snRNA U2 hay otras reordenacións mutuamente excluíntes que se producen entre conformación alternativas. Por ejemplo, na forma activa, o bucle IIa está favorecido; na forma inactiva predomina unha interacción mutuamente excluíntes entre o bucle e a secuencia que está en dirección 3'.[8] Non está claro como U4 é desprazada do snRNA U6, aínda que o ARN estivo implicado na ensamblaxe do espliceosoma, e podería funcionar desenrollando U4/U6 e promovendo a formación dunha interacción entre as snRNA U2/U6. As interaccións dos bucles I e II de U4/U6 disóciense, e a región do bucle II libre de U6 dóbrase sobre si misma para formar un bucle intermolecular e non se requiere a U4 para ulteriores ensambles do espliceosoma. A región do bucle I libre de U6 únese por emparellamento de bases co snRNA U2 formando a hélice I de U2/U6. Non obstante, a estructura en hélice I é mutuamente excluíntes coa metade 3' dunha región en bucle 5' interna do snRNA U2.






No hay comentarios:

Publicar un comentario